Historia



Początki WPR Mamre na terenie Archidiecezji Warszawskiej sięgają 2003 roku. Kilkoosobowa grupa Mamroków z południa zasiedliła tereny stolicy- spotykając się na wspólnej lekturze Pisma Świętego utworzyła zaczątek Wspólnoty na tym terenie. W 2009 roku opiekunem warszawskiego Mamre został ks. Jarosław Bonarski, ówczesny wikariusz Parafii p.w. św. Elżbiety w Powsinie.

Wytrwałe gromadzenie się na modlitwie zaowocowało oficjalną akceptacją działalności Wspólnoty, co zostało wyrażone dekretem Kazimierza Kardynała Nycza, Arcybiskupa Metropolity Warszawskiego z dnia 13 listopada 2012, który w tym roku został przedłużony na kolejne pięć lat. Powsińskie Sanktuarium Matki Bożej Tęskniącej stało się poniekąd siedzibą Wspólnoty, gdzie do dziś prowadzone są spotkania ewangelizacyjno-modlitewne z Mszą Świętą o uzdrowienie.


Obecnie warszawskie Mamre dynamicznie się rozrasta, a działalność Wspólnoty przynosi obfite owoce. Nie byłoby nas jednak w stolicy, gdyby nie wcześniejsze dzieło, zapoczątkowane na terenie Archidiecezji Częstochowskiej.

Początki WPR Mamre sięgają roku 1983. Wówczas powstała pierwsza grupa modlitewna, która z czasem zaczęła organizować własne spotkania ewangelizacyjne oraz rekolekcje na coraz większą skalę. W okresie intensywnego rozwoju nadana została nazwa Wspólnoty- „Mamre”, która nawiązując do Księgi Rodzaju przypomina miejsce pod dębami, gdzie Abraham przyjmował Boga. Nazwa wskazuje na gościnność, która przynależy do charyzmatu Wspólnoty i jest jedną z form miłości i służby wobec potrzebujących. Z upływem lat Wspólnota rozrastała się, organizowała coraz więcej spotkań i rekolekcji, a jej zasięg zaczął obejmować coraz większą liczbę diecezji.

Dziś Wspólnota obecna jest na terenach prawie dwudziestu polskich miast, a każda diecezja organizuje własne spotkania modlitewne i ewangelizacyjne, dzieląc się z innymi wszystkim tym, co przez wszystkie lata otrzymaliśmy od Pana Boga.